سه نوع روش اتصال ساختار فولادی وجود دارد: جوشکاری ، پیچ و مهره و اتصال پرچ.
(من) جوشکاری: جوشکاری از گرمای ایجاد شده توسط قوس برای ذوب کردن میله جوشکاری و قطعه کار استفاده می کند ، که سپس پس از خنک کننده در یک درز جوش جامد می شود و بدین ترتیب قطعات را به هم می پیوندید.
مزایا: بخش صلیب -}} into را تضعیف نمی کند ، در ساخت و ساز ساده است ، ساخت آن آسان است ، استحکام مفصل بالایی را ارائه می دهد و عملکرد آب بندی عالی را ارائه می دهد. در شرایط خاص ، می توان آن را به راحتی خودکار کرد و در نتیجه راندمان بالای تولید ایجاد می شود.
معایب: HEAT- منطقه آسیب دیده (HAZ) که در نزدیکی جوش به دلیل دمای بالای جوشکاری تشکیل شده است ، ممکن است در مناطق خاصی باعث شستشو شود. در طی فرآیند جوشکاری ، فولاد در معرض گرما و خنک کننده توزیع ناهموار قرار می گیرد و در نتیجه استرس باقیمانده و تغییر شکل باقیمانده در ساختار ایجاد می شود که می تواند بر ظرفیت ، استحکام و عملکرد آن تأثیر بگذارد. با توجه به استحکام بالای سازه های جوش داده شده ، ترک های محلی به راحتی می توانند در سراسر ساختار ، به ویژه در دماهای پایین ، انتشار شوند و منجر به شکستگی شکننده شود. مفصل جوش از انعطاف پذیری و چقرمگی ضعیف برخوردار است که می تواند در هنگام جوشکاری نقص ایجاد کند و استحکام خستگی را کاهش دهد.
(ب) پیچ:Bolting از اتصال دهنده هایی مانند پیچ ها برای اتصال اجزای به هم استفاده می کند. اتصالات پیچ خورده به اتصالات پیچ و مهره قدرت- طبقه بندی می شوند.
مزایا: ساخت و ساز ساده و نصب آسان ، و آنها را به ویژه برای نصب و جداسازی سایت {{0} مناسب و همچنین برای سازه هایی که نیاز به مونتاژ و جداسازی و اتصالات موقت دارند ، مناسب است.
معایب: نیاز به سوراخ های حفاری در پانل ها و تراز کردن سوراخ ها در هنگام مونتاژ ، افزایش بار کاری تولید و نیاز به دقت بالایی دارد. سوراخ های پیچ همچنین بخش صلیب- را تضعیف می کنند ، و قسمت های متصل اغلب به همپوشانی یا افزودن صفحات اتصال کمکی (یا فولاد زاویه ای) نیاز دارند و در نتیجه ساخت و سازهای پیچیده ای و افزایش مصرف فولاد ایجاد می شود.
(iii) اتصالات پرچ:اتصالات پرچ شامل گرم کردن پرچ با یک سر پیش ساخته نیم دایره ای در یک انتها است. پس از گرم شدن ساقه گرم ، به سرعت در سوراخ قسمت اتصال قرار می گیرد. انتهای دیگر سپس با اسلحه پرچ برای اطمینان از اتصال به آن پرچین شده است.
مزایا: اتصالات پرچین انتقال نیروی قابل اعتماد ، انعطاف پذیری و سختی خوبی را ارائه می دهند و به راحتی قابل بازرسی و اطمینان از کیفیت هستند. از آنها می توان برای ساختارها و ساختارهای سنگین که در معرض بارهای پویا مستقیم قرار دارند استفاده شود.
معایب: فرآیند پرچین پیچیده است ، هزینه تولید- فشرده است و شدت کار زیاد است ، بنابراین اساساً با جوشکاری و اتصالات پیچ} 1}} جایگزین شده است.
